nva

N‐VA

En hoe komt zo’n energieke, jonge meid uiteindelijk in de politiek terecht? Eenvoudig: als je enige interesse toont in ons land en in wat er hier allemaal gebeurt, dan zal je snel merken dat het allemaal beter kan. Veel beter. En dat zou ook moeten, want ik wil niet dat ons land een tweede Griekenland wordt. We moeten zelf zorgen voor onze toekomst en voor die van onze kinderen. Dat kan je enkel als je zelf de handen uit de mouwen steekt. Het beste forum daartoe is een politieke partij. Uitgebreide research heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik mijn perfecte match heb gevonden, en dat bleek N‐VA te zijn.

Ik stuurde een mailtje naar onze lokale voorzitter, en die bleek erg blij met de getoonde interesse. Ik werd hartelijk ontvangen door een groep mensen die gezamenlijk voor hetzelfde doel gaat: een gezonder Vlaanderen in een gezonder Europa.

Standpunten

Als je alle standpunten van N‐VA wil nalezen, raad ik je aan rechtstreeks op de eigen webstek te kijken. Op www.n‐va.be/standpunten vind je alle nodige informatie terug.
Toch wil ik er hier een aantal apart opnemen, om de eenvoudige reden dat ze me nauw aan het hart liggen.

1. Vlaamse autonomie

Vlaanderen en Wallonië zijn twee tegenpolen. Een slecht huwelijk, waarbij tegenstellingen ervoor zorgen dat de kinderen sterk te lijden hebben. Moeten we daarom scheiden? Niet per sé. Maar een scheiding van tafel en bed zou toch wonderen doen. Confederalisme is voor ons geen mode‐woord. Het is een missie. Maar wat betekent het nu eigenlijk?Confederalisme houdt in dat België blijft bestaan, maar anders wordt ingericht. Vlaanderen en Wallonië krijgen financiële autonomie en krijgen beiden volle bevoegdheden toegewezen. Met andere woorden: Vlaanderen zal zelf haar beleid kunnen uitstippelen, zelf haar inkomsten kunnen ontvangen en zelf haar uitgaven kunnen bepalen. Hetzelfde geldt voor Wallonië. Eenieder kan voor zijn grondgebied bepalen welk beleid er gevoerd wordt en dit in functie van de reële noden. Toch blijft ook het overkoepelend, Belgisch niveau, nuttig. Bevoegdheden zoals defensie en buitenlands beleid kunnen immers best op dat niveau uitgeoefend worden. Als Vlaanderen en Wallonië willen, kunnen gezamenlijke bevoegdheden verder uitgebreid worden. Het gaat dus om een andere manier van denken: in plaats van verplicht met mekaar te moeten samenwerken, wordt ieder verantwoordelijk voor zijn eigen deel, maar kan, waar nodig en waar gewenst, nog steeds met mekaar samengewerkt worden. De logica wordt dus volledig omgedraaid.

 

2. Monarchie

Het is eigenlijk te gek voor woorden dat een land dat zo ontwikkeld is als het onze, nog steeds geleid wordt door een persoon die op basis van bloedbanden die functie verkrijgt.  De inrichting van onze staat als monarchie is gebaseerd op oude, achterhaalde ideeën en is niet aangepast aan onze huidige maatschappij. Een staatshoofd moet verkozen zijn door het volk, niet door een stamboom.

 

3. Een gezonde economie

De voorbije jaren werd te weinig geïnvesteerd in onze economie. Onze belastingdruk leidt ertoe dat onze bedrijven wegtrekken naar andere, goedkopere, oorden. Gevolg: minder tewerkstelling, meer werkloosheidsuitkeringen, meer nood aan extra geld en dus… meer nood aan extra belastingen. Deze vicieuze cirkel moet stopgezet worden.
Onze overheid moet afslanken, daar is geen discussie over mogelijk. Tegelijkertijd moeten we iets doen om nieuwe ondernemers aan te trekken: administratieve vereenvoudiging en een lastenverlaging zijn eerste stappen in de goede richting. Anderzijds is ook een lastenverlaging voor de werknemer essentieel. Enkel zo kunnen we voldoende mensen stimuleren om aan de slag te gaan.
Een volgend item dat me zeer nauw aan het hart ligt: de beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd. Hebben mensen een vangnet nodig wanneer ze zonder werk vallen? Absoluut! Maar dat vangnet mag geen hangmat worden. De werkloosheidsuitkering moet degressief zijn (het bedrag moet met andere woorden kleiner worden naarmate de uitkering langer wordt uitgekeerd), en moet vervolgens op een bepaald tijdstip volledig tot 0 herleid worden.

4. Wonen voor iedereen

Hoe kunnen we zelf onze toekomst verzekeren en ervoor zorgen dat we ook op onze oude dag nog wat kunnen genieten? Door zelf mee voor de bouwstenen te zorgen. Eén van de
belangrijkste zaken daartoe, is het verwerven van een eigen woning. Vanzelfsprekend is het niet, maar we moeten mensen hier toch toe aanmoedigen, weliswaar rekening houdend met de risico’s die hieraan verbonden zijn.
Maar ook onze huurders verdienen extra aandacht: het aantal huurwoningen is redelijk beperkt, en de simpele wet van vraag en aanbod leidt ertoe dat de prijzen de pan uit swingen. Door de spelregels rond verhuring te vergemakkelijken, kan het aantal huurwoningen stijgen en zullen ook de huurprijzen dalen.