politiek-cv

Over misbruik van het grondwettelijk recht tot staking: gaan we dan echt 100 jaar terug in de tijd?

Je zou het zo beginnen denken.   Tenslotte werd onze premier enkele dagen geleden nog publiekelijk aan de galg gehangen en komen we opnieuw op straat alsof er dagelijks zwaar onderbetaalde kinderen sterven in levensgevaarlijke omstandigheden in textielfabrieken.

Toegegeven, in die tijd had men het recht – wat zeg ik, de morele plicht- om de werkomstandigheden aan te kaarten en een oplossing af te dwingen voor de desastreuze werkomstandigheden.    Maar kunnen we diezelfde theorie echt toepassen op wat er vandaag aan de hand is?

Kunnen we rechtvaardigen dat de spoorbonden na 8 dagen staking opnieuw een stakingsaanzegging voor een week, in volle examenperiode dan nog wel, hebben ingediend?   Dat vakbondsafgevaardigden de wanhopige studenten afwimpelen met de doodleuke boodschap dat ze hun examen ook nog in tweede zit kunnen afnemen?    Kunnen we rechtvaardigen dat Waalse cipiers al meer dan een maand het werk neerleggen, waardoor de gevangenen momenteel in mensonwaardige omstandigheden moeten leven?  Dan spreek ik nog niet van het feit dat politie, leger en brandweer momenteel de taken van de cipiers moet overnemen, waardoor zij hun eigen werk noodgedwongen gedeeltelijk moeten laten liggen.  Wat als er ondertussen een brand uitbreekt en er onvoldoende krachten zijn, omdat men moet inspringen voor stakende cipiers?  Wat als er hierdoor slachtoffers vallen?    Wat met de arts die niet tijdig tot bij zijn patiënt geraakte omwille van de wegblokkades en daardoor niet in staat was diens leven te redden?    Moeten er dan echt slachtoffers vallen vooraleer we beseffen hoe fout we wel bezig zijn?

Wat we vandaag zien is een escalatie van misbruik van het stakingsrecht, tot in de tiende graad.   Jaren van wanbeleid hebben ertoe geleid dat deze regering opgescheept zit met een zware besparingsoefening.   Gratis bestaat niet, weet u nog?  Er zal altijd iemand de rekening moeten betalen.  En die rekening ligt er nu.   We staan voor enorme uitdagingen en moeten tegelijkertijd zorgen dat ons land financieel gezond blijft, om zo Griekse en Spaanse toestanden te vermijden.    Kan hier dan echt geen begrip voor opgebracht worden?

Blijven we negeren dat maatregelen die nota bene door een democratisch verkozen regering werden genomen, uitsluitend genomen worden in het belang van ons land en niet om de bevolking te pesten, zoals sommigen willen doen uitschijnen?   Op welke manier kan je nu nog rechtvaardigen dat men recupdagen opbouwt tijdens afwezigheid voor ziekte of vakantie?   Is het dan echt zo abnormaal dat aan die zaken getimmerd moet worden om onze scheve toren van Pisa terug recht te zetten?   Tenzij je natuurlijk wil dat de toren omvalt…   Meer en meer begint het daarop te lijken.

De oppositie springt alvast heel snel mee op de kar, roepend en tierend dat deze regering ‘de kleine man treft en de grote pionnen buiten schot laat’.  Dat het diezelfde partijen zijn die voor deze omstandigheden hebben gezorgd, zeggen ze er natuurlijk niet bij.   Dat deze regering net alles doet om de ‘kleine man’ verder te helpen, wordt ook bewust verzwegen.    Ook in de media is het veel indrukwekkender beelden te vertonen van uit de hand gelopen stakingsacties, eerder dan positief te berichten omtrent de maatregelen die deze regering effectief neemt.   Wat zeg ik, positief?  Met objectief zou ik al tevreden zijn.

Denk bijvoorbeeld aan de taxshift, die ervoor zal zorgen dat niet minder dan 50 % van de werkende vlaming tegen 2018 per maand 100 EUR netto meer zal verdienen.  100 EUR netto!  Dat is volgens mijn berekening nog steeds 1200 EUR per jaar (zonder rekening te houden met vakantiegeld en/of eindejaarspremies).    Ook VOKA heeft de berekening gemaakt: een gemiddeld gezin gaat er met deze regering op vooruit!

Gaat het dan echt om die ene recupdag?   Om het feit dat een 36-uren week mogelijk een 38-uren week wordt?  Over het feit dat we langer moeten werken?   Nee, het gaat om een politiek gekleurd spelletje waarin ‘de gewone man’ wordt uitgespeeld als de laagste pion in stratego terwijl de maarschalk met de vlag hoopt te gaan lopen bij de volgende verkiezingen.  Een laag spel van onze politieke tegenstanders: manipulatie tot in de hoogste graad.

Vergeet ook niet dat ons land met dit soort zaken alleen maar verdere economische schade oploopt.  Welke buitenlandse investeerder kiest tenslotte voor een land waarbij men om de kleinste scheet het werk neerlegt?   Om nog niet te spreken van onze eigen ondernemers: zelfstandigen die dag en nacht werken om het hoofd boven water te houden,  die zware financiële en economische risico’s nemen en door dit soort stakingen nog het zwaarst getroffen worden?

Het stakingsrecht is een grondwettelijk recht dat erkend moet worden.   Maar ook eentje dat niet misbruikt mag worden.   Geef daarom de vakbonden rechtspersoonlijkheid, zodat ze aangesproken kunnen worden wanneer ze het recht kennelijk misbruiken.  Laat een rechter hierover oordelen, en zorg ervoor dat het stakingswapen terug herleid wordt waarvoor het oorspronkelijk werd ontwikkeld.   Ik ben er namelijk van overtuigd dat mijn voorvaders zich zouden omdraaien in hun graf als ze zouden zien hoe de oppositiepartijen momenteel het stakingsrecht verkrachten.

Maar laat me toch eindigen met een positief woord: aan iedereen die in deze tijden van sociale onrust zijn of haar recht op werk verder uitoefent en dus ervoor kiest mee te werken aan economisch herstel eerder dan economisch verval:  jullie verdienen hiermee mijn volle steun en eindeloos respect.  Want enkel zo kunnen we dit kleine vlekje op de wereldkaart terug op de rails krijgen.   Bedankt!

genoeg gestaakt

 

0 reacties op “Over misbruik van het grondwettelijk recht tot staking: gaan we dan echt 100 jaar terug in de tijd?Voeg jouw reactie toe →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *